نوع مقاله : pajoheshi
نویسندگان
1 دانشیار باستان‌شناسی، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران.
2 دانشجوی دکترای ایران‌شناسی، بنیاد ایران‌شناسی و دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استاد گروه تاریخ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران.
چکیده
چکیده
کشف نفت و همچنین مسئله‌‌ی امنیت راههای مواصلاتی به یکباره اهمیت کهگیلویه را طی دوره‌های قاجاریه و پهلوی مضاعف نمود. این امر منجر به حضور مأموران سیاسی-نظامی دول اروپایی در قالب سیاح، باستان‌شناس و جهانگرد در منطقه کهگیلویه گردید. شناخت اهداف و انگیزه فعالیت شرق‌شناسان اروپایی در منطقة کوهگیلویه مهمترین هدف این مقاله است. بنابراین، پژوهش حاضر تلاش می‌کند به این پرسش پاسخ دهد: مهمترین اهداف و انگیزه‌های سیاحان و شرق‌شناسان اروپایی در منطقه کوهگیلویه چه بوده است؟ فرضیه مطرح‌شده برای این پرسش این است که: حضور تمامی مأموران دول اروپایی به سرمداری انگلستان اعم از جهانگرد، باستان‌شناس و مهندس در کهگیلویه و بویراحمد خواسته یا ناخواسته در راستای منافع استعماری این دولت‌ها بوده است و مهمترین توجه آنها برای غارت نفت، جاسوسی و تأمین امنیت نیروهای خودی از طریق ایجاد تفرقه میان بومیان گشته است. گردآوری داده‌ها در پژوهش پیش‌رو از طریق مطالعات اسنادی، مدارک آرشیوی و مصاحبه در کنار روش میدانی حاصل شده است. نتیجه آنکه غالب فعالیت شرق‌شناسان و ایران‌شناسان اروپایی در منطقة کوهگیلویه بیشتر در پوششی برای مطالعه عوارض جغرافیایی و همچنین آثار تاریخی با نگاهی ویژه به باستان‌شناسی بوده است. این مطالعات توسط دول متبوع آنان به‌منظور شناخت راههای ارتباطی و همچنین به‌دست‌آوردن اطلاعاتی از جامعه، برای کنترل بیشتر بر مناطق جنوب‌غربی ایران و تسلط بر چاه‌های نفت یا ایجاد امنیت برای راههای مواصلاتی به منظور تجارت کالاها و مواد خام از این منطقه و به این منطقه است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
The Role of Oil in the Presence of European Orientalists in Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad (The Qajar and Pahlavi Historical Periods)
نویسندگان [English]
- Ebrahim Raiygani 1
- Hossein Dahandeh 2
- Alireza Mollaie Tavani 3
1 Associate Professor of Archaeology, University of Neyshabur. Neyshabur, Iran.
2 Master's degree in Iranology, History, Iranology Foundation and Shahid Beheshti University, Tehran, Iran.
3 Full Professor, Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran.
چکیده [English]
A B S T R A C T
Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad is a region that historically served as a vital connective hub between northern (Isfahan) and southern (Persian Gulf) territories, as well as eastern (Fars) and western (Khuzestan) domains during ancient and Islamic eras. In the later Islamic centuries, political-administrative shifts—primarily driven by nomadic populations—led to its renaming as Kohgiluyeh from the Ilkhanate period onward. The discovery of oil and the imperative to secure trade routes abruptly elevated Kohgiluyeh’s strategic significance during the Qajar and Pahlavi dynasties. This prompted the arrival of European political-military operatives under the guise of travelers, archaeologists, and explorers. This article’s central aim is to examine the objectives and motivations behind European Orientalists’s activities in Kohgiluyeh. Thus, the study addresses the following question: What were the primary goals and incentives for European travelers and Orientalists in the Kohgiluyeh region? Data was gathered through documentary research, archival records, interviews, and field studies. Findings reveal that European Orientalists predominantly operated under the pretext of studying geographical features and historical monuments, with a marked emphasis on archaeology. These endeavors, commissioned by their respective European powers, sought to map communication routes and extract sociopolitical intelligence—ultimately aiming to consolidate control over southwestern Iran, dominate oil fields, and safeguard trade corridors for the transport of goods and raw materials to and from the region.
.
کلیدواژه‌ها [English]
- Oil
- European Governments
- Orientalists
- Kohgiluyeh
)