دانشگاه پیام نور پژوهشنامه تاریخ های محلی ایران 2345-2390 3 سال سوم-شماره دوم-پیاپی 6 بهار و تابستان 94 2015 09 23 An Analysis of the Relations of Ardalan Dynasty with the Central Government of Safavid within the Period 1019-1046 A.H تحلیلی بر مناسبات خاندان اردلان با دولت مرکزی صفویه در محدوده زمانی 1019 تا 1046 ق. 137 165 1912 FA جهانبخش ثواقب دانشیار دانشگاه لرستان پرستو مظفری کارشناس ارشد تاریخ Journal Article 2015 10 07 One of the local Kurdish governments that despite centuries of autonomy, in the early time of Shah Abbas I of the Safavid accepted to be related government to the central government was the government of Ardalan in Kurdistan. Due to the strategic position of Kurdistan Ardalan on the border of Iran and Turkey, the Ardalans, who prior to this, did not accept the submission of any of the governments of Iran and Ottomans, by accepting to be officially dependant to the Iranian government at the time of Shah Abbas I, marked a new chapter in its political history. Within the period 1019 to 1046 A.H, which includes a part of the reign of Shah Abbas I and the early reign of Shah Safi in Iran, Kurdistan Ardalan was under the rule of two of the most powerful local rulers, Heh Lukhan and his son Ahmad Khan Ardalan. In this research the political development of Kurdistan in the above mentioned period and relations of the local rulers with the central government have been studied. The findings show that the centralization policy of the Safavid on the one hand and the geographical location of the territory of Ardalan in the early reign of Shah Abbas I on the other hand played a key role in the integration of local government of Ardalan in the central government. Since that time, Ardalan rulers, in the position of governor, played an important role in the administrative system of the Safavids. حکومت اردلان کردستان یکی از حکومت­های محلی کُرد است که به رغم سده­ها استقلال داخلی، در اوایل حکومت شاه عباس اول به تابعیت دولت مرکزی صفویه تن داد. به دلیل موقعیت راهبردی کردستان اردلان در مرز ایران و عثمانی، اردلان­ ها، که پیش از این به انقیاد هیچ­کدام از دولت های ایران و عثمانی در نیامده بودند، با پذیرش تابعیت رسمی دولت ایران در زمان شاه عباس اول، فصل جدیدی در تاریخ سیاسی خود رقم زدند. در محدودة زمانی 1019 تا 1046ق، که شامل بخشی از دوران سلطنت شاه عباس اول و اوایل سلطنت شاه صفی در ایران است، کردستان اردلان تحت امارت دو تن از مقتدرترین امرای محلی، هه­لوخان و پسرش احمدخان اردلان قرار داشت. در این پژوهش تحولات سیاسی کردستان در دورة یادشده و مناسبات این امرای محلی با دولت مرکزی ایران بررسی شده است. یافته­های پژوهش نشان می­دهد که سیاست تمرکزگرایی صفویان، از یک سو، و  موقعیت جغرافیایی قلمرو اردلان در اوایل حکومت شاه عباس اول از دیگر سوی، نقش مؤثری در ادغام و جذب حکومت محلی اردلان در دولت مرکزی داشته است. از این ایّام، حکام اردلان در جایگاه والی نقش مهمّی در نظام اداری صفویان ایفا کردند.  https://localhistories.journals.pnu.ac.ir/article_1912_08e1715aa993517787fbd9c5ab99634d.pdf